Początki najważniejszej kolarskiej imprezy świata – o Tour de France

rowery

Wyścig kolarski – Tour de France – został po raz pierwszy rozegrany w 1903 roku. Jego historia jest niezwykła, a długość trwania sprawia, że zwycięzca wyścigu staje się największą gwiazdą światowej kolarstwa i staje się nieśmiertelny. To wyścig, na który uwagę zwracają wszyscy ludzie na całym świecie.

Historia wyścigu

Korzenie ścigania sięgają powstania dwóch konkurencyjnych dzienników sportowych. Pierwszym był „Le Vélo” – pierwszy i największy sportowy dziennik we Francji, założony w 1892 r, który sprzedawał się w 80 000 egzemplarzy dziennie. Jego redaktorem naczelnym był Pierre Giffard. „Le Vélo” był wspierany finansowo przez właściciela De Dion-Bouton, Jules-Albert de Dion i grupę bogatych reklamodawców, w tym Adolphe’a Clément Bayarda i Édouarda Michelina.

Pod koniec XIX wieku społeczeństwo we Francji zostało podzielone przez wpływ sprawy Dreyfusa. Żydowski oficer francuskiego sztabu generalnego Alfred Dreyfus został oskarżony, na podstawie sfałszowanych dowodów, o szpiegostwo na rzecz Cesarstwa Niemieckiego. Został uznany winnym przez Sąd Wojskowy i skazany na deportację. Jednak później został uniewinniony i zrehabilitowany. Przez lata, kiedy sprawa się przeciągała, francuskie społeczeństwo było głęboko podzielone i demonstracje odbywały się po obu stronach. (https://fox.sklep.pl/kategoria-produktu/rowerowy/)

old

Atak na zawodach

Jedna z nich miała miejsce na torze wyścigowym Auteil w Paryżu w 1899 r. Podczas tej demonstracji De Dion zaatakował kijem Prezydenta Francji Émile’a Loubeta. Spędził on 15 dni w więzieniu za swój atak i musiał zapłacić 100 franków. W czasie wielkiej demonstracji przeciwko Dreyfusowi w Paryżu, redaktor naczelny „Le Vélo”, Pierre Giffard, który wstawiał się za nim w gazecie, stanął po stronie Dreyfusa.

Dion, Bayard i Michelin, którzy wierzyli w winę Dreyfusa, nie zgadzali się z redaktorem naczelnym, więc odeszli z „Le Vélo” i założyli konkurencyjny dziennik „L’Auto-Vélo”. Jako redaktora naczelnego wybrano w nim Henriego Desgrange’a. Desgrange był doskonałym rowerzystą, a następnie rekordzistą świata w godzinnym wyścigu z Velodrome Buffalo na przedmieściach Paryża. De Dion był znany przez Desgrange’a za jego reputację. Jego nazwisko pojawiło się także w książkach i artykułach dotyczących jazdy na rowerze, które sam napisał.

Pierwszy dziennik

16 października 1900 r. ukazał się pierwszy dziennik na żółtym papierze. Konkurencyjny „Le Vélo” używał papieru zielonego. Niemal natychmiast szef „Le Vélo”, Pierre Giffard, pozwał „L’Auto-Vélo” o plagiat, a rezultatem procesu było przemianowanie dziennika na „L’Auto”. „L’Auto” nie odniósł takiego sukcesu, jak sobie wyobrażał. Stagnacja sprzedaży była na niższym poziomie niż konkurencyjny dziennik Le Vélo, który miał zostać pokonany przez nowe rozdanie i odejście wyżej wspomnianej trójki. https://fox.sklep.pl/

rowery

Ta sytuacja doprowadziła to do spotkania zarządu w dniu 20 listopada 1902 r. Kryzys został rozwiązany w biurze „L’Auto” w 18 dzielnicy Paryża, w dzielnicy Montmartre. Ostatnią osobą, która zabrała głos na spotkaniu, był również najmłodszy członek personelu, 26-letni szef sekcji rowerowej, Géo Lefèvre. Desgrange wyciągnął go z gazety Giffarda. Lefèvre zaproponował sześciodniowy wyścig w całej Francji. W tym czasie najbardziej popularne wyścigi były na torze. Powiedział, że wieloetapowe, długotrwałe wyścigi zwiększą sprzedaż gazety. Ta oto, 30 stycznia 1903 r., „L’Auto” ogłosił nowy wyścig.